ချောတယ်လို့

🍀 တရံရောအခါက ဧရာဝတီတိုင်း

မြို့လေးတစ်ခုမှာ ဦးလေးနဲ့တူတော်သူ

နှစ်ယောက်ထဲ နေထိုင်ကြသတဲ့

🍀 ဦးလေးဖြစ်သူက အစိုးရအလုပ်ကနေ

အငြိမ်းစားယူပြီး ပင်စင် လစာလေးနဲ့

အေးအေးချမ်းချမ်းနေတဲ့သူ ပေါင်းသင်း

ဆက်ဆံရေး သင့်ပေမဲ့ စကားအလွန်

နဲတဲ့သူတစ်ယောက်ပေါ့

🍀 တစ်နေ့ တစ်နေ့ စာဖတ် စာရေး

အိမ်မှု့ကိစ္စတွေ လုပ်ရင်းနဲ့ အချိန်ကုန်

နေတက်သူ

🍀 တူတော်မောင်ကို ဘွဲ့ရတဲ့အထိကျောင်း

ထားပေးပြီး တည်တည်ငြိမ်ငြိမ် အလုပ်

အကိုင်ရေး ရဘို့ စောင့်စားနေတာပေါ့

🍀 "ဦးလေး ထမင်းစားကြမယ်"

🍀 "အေး" စကားကို ရှည်ရှည်ဝေးဝေး

မပြေဘူး ဒုံတိခပ်ပြတ်ပြတ်ပဲပြောလေ့ရှိတယ်

🍀 "ဦးလေး ထမင်းစားပြီးပြီလား-?

🍀 "အေး"

🍀 "ဦးလေး ကျနော်အပြင်သွားဦးမယ် -

🍀 "အေး"

🍀 "ဦးလေး ရေဖိုးပေးရဦးမယ်-

🍀 "ရော့ -

🍀 တစ်နေ့တော့ တူတော်မောင် အစိုးရ

အလုပ်တစ်ခုရပြီး တစ်မြို့တစ်ရွာကို

ပြောင်းသွားရတာပေါ့ --

🍀 အလုပ်မှာ သုံးလေးလလောက်

ကြာတော့ အထိုင်ကျလာပြီး အတူနေ

ဦးလေး ဖြစ်သူကို သတိရပြီး စာရေး

လိုက်ပါတယ်တဲ့ -

🍀 သို့ ဦးလေး --

ကျနော်သတိရစွာ စာရေးလိုက်ပါတယ်

သတိရတယ် ဦးလေးရေ

နေကောင်းကျန်းမာတယ်နော်

            #တူကြီးဘာညာကွိကွ

🍀 ဦးလေး ဖြစ်သူက စကားနည်း

တိုတိုတုတ်တုတ်သာ ကြိုက်တဲ့သူမို့

စာကို ရှည်ရှည်မရေးတော့ပဲ တိုတို

တုတ်တုတ်သာ ရေးပို့လိုက်တယ်တဲ့

များမကြာခင် ဦးလေး ဖြစ်သူစီမှ စာပြန်

လာတော့ အားရ ဝမ်းသာ ဖတ်ကြည့်

တာပေါ့ --

🍀 စာရွတ် တစ်ရွက်လုံးမှာ #အင်း တဲ့

🍀🥴 ငင့်

🍀 KTA @ 😜🥰😁