ချောတယ်လို့

🤗 " သမန္တာ လာချင်ပါရဲ့လေး... မနေ့က ဒူနာတေး

      ကြောက်လှသလေး" 🤗

   တစ်ခါက သင်္ဂဇာ ဆရာတော်ကြီးဟာ အနောက်ချောင်းရွာကို တပည့်တွေနဲ့အတူ ကြွရောက်လာချိန် ရွာကတရားမဏ္ဍပ်ကြီးမှာ တရားပွဲကျင်းပပြီး ဆရာတော်ကြီးကတရားဟောပါသတဲ့။ အဲဒီအချိန်မှာ မလိုလားသူ.

မသမာ မသူတော်တစ်ယောက်က ဆရာတော်တရားဟောနေတုန်း သေနတ်နဲ့ပစ်လုပ်ကြံပါတယ်။ဒါပေမဲ့( ဘုရားရှင်ကို မာရ်နတ်က ဗောဓိပင်ရွှေပလ္လင်မှာ ဝရဇိန်လက်နက်နဲ့ပစ်ပေမဲ့ မထိသလို) ဆရာတော်ကြီးကို မထိပါးဘဲ ဆရာတော်ကြီးကလည်း မကြောက်မရွံ့ တရားဟောမပျက် ဆက်လက်ဟောပြီး ကျောင်းကိုပြန်ကြွလာခဲ့ပါတယ်။အဲဒီနောက် ၇ ရက်လောက်ကြာတဲ့အခါ အဲဒီလုပ်ကြံမှု မအောင်မမြင်ဖြစ်ခဲ့ကြတဲ့ လူမိုက်တွေကပဲ

ဆရာတော်ကြီးတရားကို ထပ်နာယူလိုတဲ့ ပုံနဲ့ ထပ်မံတရားဟောပင့်ကြပြန်ပါတယ်။⚜

   ဒီတစ်ခါတော့ ဆရာတော်ကြီးနပ်သွားပါပြီ။

 😞 ဒကာများ တရားနာလိုလို့ ပင့်လျှောက်တာကို ကြွတော့လာချင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဆရာတော် ဥပမာတစ်ခုပြောပါရစေ။ ဟိုးရှေးတုန်းက ရွာတစ်ရွာမှာ လယ်ယာထွန်ယက်စိုက်ပျိုး စားသောက်ကြတဲ့ လင်မယားနှစ်ယောက်ရှိပါတယ်။

လယ်သမားဟာ မနက်တိုင်း စောစောထ ထွန်နွားတွေကို ( က)ပြီး 

ပျိုးစိုက်လယ်ထွန် သွားလေ့ရှိပါတယ်။ တစ်နေ့မှာတော့ သတင်းတစ်ခုကြောင့် အကြံတစ်ချက်ဖြစ်ပါတယ်။ သတင်းက-

သူတို့ ကိုးကွယ်တဲ့ ရွာကျောင်းဘုန်းကြီးဟာ လယ်သမားလယ်ထွန်သွားချိန်မှာ ကျန်ခဲ့တဲ့ အိမ်ကဇနီးနဲ့

ဖောက်ပြားကျူးလွန်နေကြတယ်လို့ ကြားရတဲ့သတင်းပါပဲ။ သူပြောငါပြော အပြောများလွန်းလို့

စုံစမ်းမှဖြစ်တော့မယ်ဆိုတဲ့အကြံနဲ့

နေ့တိုင်းထက်စောထ၊ နွားကတဲ့အခါ

တမ်းပိုးကြိုးမပါဘဲ မေ့ချင်ယောင်ဆောင်ပြီး လှည်းကိုအမြန်မောင်းထွက်ခဲ့ပါသတဲ့။🌾

 အဲဒီအချိန် ကျန်ခဲ့တဲ့မိန်းမက

သူတို့ချိန်းနေကြစကား ကလေးချော့တေးလေးကို ဟစ်ပါသတဲ့။

" အိပ်ကွယ့် မောင်ရေ နင့်အဖေလယ်ထွန်သွား အိပ်ပါတော့လား"

 အဲဒီသီချင်းကို စားနေကျကြောင်ဖား ခင်ကြီးကကြားတော့ ငါသွားဖို့အချိန်ရောက်ပြီဆိုပြီး ကျောင်းကနေ အိမ်ကို အဆောင်ကူးခဲ့ပါရောတဲ့။ အဲဒိအချိန်လယ်သမားယောက်ျားကလည်း သူ့အကြံနဲ့သူ ထွန်တွေနွားတွေကို ရွာနဲ့မနီးမဝေးမှာ ခဏထားခဲ့ပြီး အိမ်ကိုပြန်လာခဲ့ပါသတဲ့။

အိမ်ရောက်တော့- " ဟဲ့.. ရှင်မ နွားကတဲ့ ထမ်းပိုးကြိုး သည်အထဲမှာရှိသလား" လို့ မေးပြီးအိမ်ပေါ်တက်လာပါလေရော။ 

 ဒါပေမဲ့ မိန်းမက တင်္ခဏုပ္ပတ္တိဉာဏ်ရှင်ပီပီ ခင်ကြီးကို အိမ်မှာရှိတဲ့ 

စဉ့်အိုးအကြီးကြီး တစ်လုံးထဲ ထည့်ထားပြီး ပုန်းနေစေပါသတဲ့။ဒါပေမဲ့ လူတစ်ကိုယ်စာမဝင်ဘဲ ဖိထည့်လို့ကလဲမရတော့ ခေါင်းပြောင်ပြောင်က ထွက်နေတာပေါ့။ ဒါကြောင့် အိမ်မှာရှိတဲ့ ဆန်ကောကို အလယ်ကဖောက်ပြီး ဦးပြည်းပြောင်ပြောင်မှာ မောင်းအယောင်လုပ်ပြီးစွပ်ထားလိုက်ပါသတဲ့။ ဒါကိုယောက်ျားလုပ်သူကတွေ့ပြီး( မသိယောင်ဆောင်တာလဲဖြစ်နိုင်ပါတယ်)" ဒါကဘာကြီးတုန်း" လို့မေးပါတယ်။မိန်းမလုပ်သူက " တော် အရင်ကတီးနေကျမောင်းလေ" လို့ပြောတော(မသိယောင်ဆောင်တာ သေချာပါပြီ )

မောင်းလက်ခတ်နဲ့ တအားထုပါသတဲ့။ အထဲက ဘုန်းကြီးခေါင်းကျိန်းပါပြီ။ဒါပေမဲ့ မောင်းသံထွက်အောင်မြည်ဦးမှဖြစ်မှာလေ။

ဒါကြောင့် မချိတင်ကဲ"ဒူ...နာ..နာ"

လို့ မောင်းသံလည်းထွက်၊ နာတာလည်းပြေအောင် အော်ရရှာပါတယ်။

 လင်က အားရအောင်မောင်းကိုထု

ဘုန်းကြီးလဲ အားကုန်အောင်မောင်းသံ ဒူနာနာပေးပြီးတော့မှ လင်နဲ့မယား အိမ်ထဲကိုဝင်ပါတယ်။

ဒီအချိန်ကျမှပဲ ဘုန်းကြီးလဲ အိုးထဲကထွက် ကျောင်းကိုပြန်ပြေးရတော့တာပေါ့။🌾

 နောက်နေ့မနက် ယောက်ျားလယ်ထွန်ထွက်ချိန်မှာ ဘုန်းကြီး

မလာတော့ပါဘူး။ဒါကြောင့် မိန်းမက အိပ်ရာထဲက ခါတိုင်းလိုအသံပေးပါတယ်။

" အိပ်ကွယ့်မောင်ရေ နင့်အဖေလယ်ထွန်သွား အိပ်ပါတော့လား"

ဆိုပြီး ကလေးကိုချော့သိပ်တဲ့ပုံနဲ့ပေါ့။ ဒီတစ်ခါတော့ မိန်းမပေးတဲ့ အသံကြားပေမဲ့ ဘုန်းကြီးမလာတော့ပါဘူး။ မလာတဲ့အပြင် စာကျက်တဲ့ပုံနဲ့ " သမန္တာ လာချင်ပါရဲ့လေး၊

 မနေ့ကဒူနာတေး၊ ကြောက်လှသလေး" လို့ ကျောင်းက ပြန်အသံပေးပါသတဲ့။

  အဲဒီဥပမာလိုပဲ ငါကတော့ကြွလာချင်ပါတယ် ဒကာတို့ရယ်၊

ဒါပေမဲ့ ( မနေ့က ဒူနာတေး ကြောက်လှ) လို့ မလိုက်ပါရစေနဲ့တော့ 😞

 လို့ ငြင်းတော်မူလိုက်ပါသတဲ့ ခင်ဗျား။🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾🌾

Via.Soelamin.. မှ.ပြန်လည်မျှဝေပေးပါတယ်